บทความ ความพยายามเป็นเรื่องของมนุษย์ ความสำเร็จเป็นเรื่องของฟ้าดิน
คุณผู้อ่านอาจจะไม่ทราบนะครับว่า ช่วงที่ covid-19 กำลังระบาดนะครับ นอกจากมันจะฆ่าชีวิตผู้คนไปมากมาย
มันยังได้มอบฝันร้ายให้กับนักกีฬาบางคนอีกด้วยครับ
เพราะว่าในรายการเล็ก
ๆ นะครับ การจัดกีฬาหลาย ๆ รายการ ก็ต้องพับเก็บไปครับ แทบไม่ต้องพูดถึงกีฬาสี
หรือว่ากีฬาจังหวัด
ในระดับโรงเรียนเลยครับ
ประเด็นก็คือ
สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่านักกีฬา ครับ มันไม่เหมือนกับการทำงานอย่างอื่น
เพราะจุดพีคของการเล่นกีฬา มันมีช่วงอายุที่จำกัด หลังอายุ 30 ไปแล้ว ร่างกายก็จะเริ่มเสื่อมถอย
ก็จะไม่สามารถเล่นกีฬาได้อย่างเต็มที่นะครับ
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น
หากมีเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในวัยที่ร่างกาย
พร้อมที่สุด
ฝึกฝนมาเป็นแรมปี
แต่เมื่อถึงเวลาที่เขาจะได้ฉายแสง
ทุกอย่างก็ต้องหยุดลง และต้องรอเวลา
จนช่วงอายุที่ดีที่สุดของเขา
ได้ผ่านเลยไป
ดูเหมือนความพยายามที่พวกเขาฝึกฝนมาก่อนหน้า
ก็กลายเป็นเรื่องเสียเปล่าไปในทันที
ผมได้มีโอกาสอ่านบทความของ
ครูสอนเทนนิสท่านหนึ่งครับ จาก blogspot.com โดยครูท่าน
ได้พูดเกี่ยวกับประเด็นนี้ว่า
ความเสี่ยงของนักกีฬา
มีมากกว่า covid หลายเท่าครับ
หลายคนไม่ใช่แค่ฝึกฝน แต่บางคนอาจจะเกือบทำตามความฝันสำเร็จแล้ว
แต่เกิดบาดเจ็บจนไม่สามารถเล่นกีฬาได้อีกต่อไป ก็มีมากมายเช่นกัน
อย่างเช่นพาราดอนสีชาพัน
ที่เคยซ้อมมากเกินไป
จนเจ็บข้อมือ
เดวิด เบ็คแฮมที่ซ้อมยิงจุดโทษมากเกินไป จนปวดขา
มีนักกีฬาดาวรุ่งมากมาย
ที่ต้องเลิกเล่นกีฬาไป เพราะว่าทางบ้านยากจน ก็เลยต้องกลับไปช่วยทางบ้าน
มีนักกีฬามากมาย
ที่โดนอำนาจมืดเข้ามาครอบงำ บังคับให้ล้มมวย บังคับให้ยอมแพ้
มีนักกีฬามากมาย
ที่เกิดหัวใจวายตายขณะแข่งขัน หรืออาจจะโดนอุบัติเหตุ
ทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจของคู่แข่ง จนบาดเจ็บ และต้องพักฟื้นหลายปี
ความเสี่ยงของนักกีฬานั้นมีมากมาย
และอยากจะบอกว่า Covid
นั้นจิ๊บจ๊อยมากครับ ถ้าเทียบกับความเสี่ยงที่มีอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว
Covid มันแค่
ทำให้การแข่งที่เราควรที่จะได้แข่งถูกเลื่อนออกไป
แต่เราก็ยังสามารถลงแข่งได้ในอนาคต
แต่นักกีฬาอีกหลายคน
เขาแค่ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ ดันทำเรื่องแย่ ๆ ออกไป พวกเขาเหล่านั้น
ถึงร่างกายจะแข็งแรงดีพอ แต่ก็อาจจะไม่ได้ลงแข่งอีกเลย
ดังนั้นอย่าอ้างว่า
covid ทำให้อนาคตเราจบลง เพราะการเป็นนักกีฬานั้น
ทุกคนต้องยอมรับความเสี่ยงที่มากมายนั้น ให้ได้ก่อนอยู่แล้ว
สู้เอาเวลาที่
ดูเหมือนเสียโอกาส มาสร้างมันให้กลายเป็นโอกาส ในรูปแบบใหม่ ๆ ของเราจะดีกว่าครับ
ในเมื่อเราลงแข่งไม่ได้
เราก็จะมีเวลาซ้อมที่มากขึ้น ถ้าเช่นนั้น ก็จงซ้อมให้เต็มที่ไปเลย
จนในวันที่เมื่อเราเริ่มลงแข่งได้เมื่อไหร่ จะไม่มีทางแพ้ใครโดยเด็ดขาด
ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วนะครับ
ผมก็คิดเหมือนกับที่ครูสอนเทนนิสทางนี้พูดไว้ทุกประการ จริง ๆ ไม่ใช่แค่เรื่องของการเล่นกีฬานะครับ
แต่ทุกอาชีพล้วนมีความเสี่ยงในรูปแบบต่าง ๆ อยู่ทั้งนั้น
อย่างเช่นคนที่เปิดร้านหมูกระทะนะครับ
ต่อให้ไม่มี covid-19
แต่ก็ยังมีความเสี่ยงมากมายครับ
ที่อาจจะทำให้ร้านของเขาขายไม่ดี ไม่มีลูกค้าเข้าร้าน อย่างเช่นอาจจะโดน
ลูกค้ามาคอมเม้นในทางที่ไม่ดีจนคนไม่กล้าเข้าไปกิน
หรืออาจจะมีร้านคู่แข่ง
มาเปิดแข่งกับเรา จนลูกค้าหดหาย
อย่างเช่นหอพักบางแห่งนะครับ
คุณผู้อ่าน
อาจจะเป็นหอพักที่ดีมาก
ๆ แต่เกิดมีคนกระโดดตึกฆ่าตัวตายขึ้นมา หอพักแห่งนั้น
ก็จะไม่มีใครกล้าเข้าพักอีกเลย
ความเสี่ยงต่าง
ๆ เกิดขึ้นได้เสมอครับ ดังนั้นแทนที่เราจะโทษสิ่งที่มันเกิดขึ้นไปแล้ว
สู้เอาเวลาไปใช้เพื่อแก้ปัญหาจะดีกว่า
การกังวลถึงอนาคตไป
ก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นครับ
สู้เอาเวลาที่กังวล
มาพยายามให้มากขึ้นยังจะดีซะกว่า
เพราะความพยายามเป็นหน้าที่ของมนุษย์
ส่วนความสำเร็จ
เป็นหน้าที่ของโชคชะตา
ดังนั้นทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด
เพียงเท่านี้ก็พอแล้วครับ
สามารถฟังบทความดีๆ ในรูปแบบของพอดแคสต์ได้นะครับ
จาก บทสรุปฉบับแฮมแฮม พอดแคสต์
ทุกแพลตฟอร์มเลยครับ^^
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น